„Biesiada ostatkowa przy pączku i faworku” w Gminnym Ośrodku Kultury w Czarnożyłach

W tłusty czwartek 28 lutego 2019 r. rozpoczęły się ostatki, czyli ostatni tydzień karnawału. W tym dniu w Gminnym Ośrodku Kultury w Czarnożyłach odbyła się „Biesiada ostatkowa przy pączku i faworku”. Na wspólne biesiadowanie przybyli przedstawiciele samorządu gminnego, koła gospodyń wiejskich, ksiądz proboszcz, ksiądz wikariusz oraz inni zainteresowani goście.
Na początku biesiady pani dyrektor – Joanna Kałdońska wraz z przewodniczącą stowarzyszenia – Reginą Wojtuniak powitały przybyłych gości i zaprosiły do wspólnej zabawy. Kolejnym punktem imprezy była smaczna kolacja i słodki poczęstunek na których królowały pączki i faworki. Następnie na scenie wystąpił zespół „Spontan” na czele z Bartłomiejem Walęckim, który przedstawił kilka swoich utworów. Ostatnią częścią biesiady była zabawa taneczna z zespołem „Ale kapela” na czele z Piotrem Sitarskim. Wszyscy uczestnicy hucznie świętowali koniec karnawału przy wspólnym tańcu i śpiewie.

      

Źródło: Gminny Ośrodek Kultury w Czarnożyłach

Spotkanie z poetką Anną Kubarycz w Powiatowej Bibliotece Publicznej w Wieluniu

Spotkanie promocyjne tomiku „Potrzeby Fizjo (nie) Logiczne odbyło się 5 marca w Powiatowej Bibliotece Publicznej w Wieluniu. Na spotkanie, które poprowadziła Alina Frejusz – dziennikarka Radia Ziemi Wieluńskiej przybyli przedstawiciele władz powiatowych ze Starostą Wieluńskim Markiem Kielerem, przyjaciele Autorki i sympatycy jej twórczości.

Przedstawiając Autorkę, Magdalena Wicher – dyrektor Powiatowej Biblioteki Publicznej w Wieluniu powiedziała m.in.: urodziła się w 1983 r. w Łasku, mieszkała w Raciszynie, obecnie jest mieszkanką Działoszyna. W Działoszynie ukończyła Liceum Ogólnokształcące im. Marii Curie – Skłodowskiej, klasa ogólna z elementami dekoratorstwa. Od zawsze pasjonuje się poezją współczesną, muzyką i rękodziełem (w tomiku reprodukcje jej prac plastycznych). Wiersze Anny Kubarycz ukazywały się w tygodniku „Angora” oraz w antologii Regionalnego Klubu Literackiego „Drzewo Poznania”. Debiutancki tomik ukazał się w IV 2018 r. w Krakowie w Wydawnictwie Miniatura, co dla Autorki, jak sama powiedziała, jest wielkim wyróżnieniem.

Pierwszym, który zwrócił uwagę na jej wiersze był Mateusz Koprowski. On też zasugerował pokazanie ich szerszej publiczności czytelniczej, on też wybrał Wydawnictwo Miniatura, do którego posłała swoje wiersze.

Po długim oczekiwaniu, z Wydawnictwa Miniatura przyszła odpowiedź podpisana przez p. Miecisława Mączkę ze słowami: „Kochana pani Poetko wydamy ci piękny tomik poezji”. Dzięki tym słowom uwierzyłam, powiedziała Autorka, że jestem poetką. Śmiało mogę powiedzieć: mój wybór, moje ilustracje, mój tomik.

Odpowiadając na pytanie prowadzącej – Co znaczy tytuł tomiku? –  powiedziała: człowiek ma wiele pragnień i potrzeb, innych niż te, które zaspokaja codzienne. Jeden kocha muzykę, inny taniec, jeszcze inny poezję, poprzez którą wyraża swoje emocje, uczucia, fascynację ludzkim ciałem, dotykiem, urodą duszy, pokazuje dylematy kobiety, żony, matki, kochanki, potrzebę czułości i bycia z kimś…  Pisze także wiersze o poezji, którą na chwilę zarzuciła, by poświęcić się wychowaniu córki, wspomina także Jana Pawła II: (JP II)

zachwycił nas starością

pokazał jak pięknie umierać

bezradność była Jego siłą

wygrał wojnę milczeniem

 drżącą ręką pokazał nam drogę

którą wyściełał miłością

i odszedł

 w czasie burzy z nieba

deszczem i grzmotem

przypomina że jest

i czuwa

 słońce nad łąką

ciepłe jak Jego uśmiech

 wiatr dotykiem Jego dłoni

mierzwi włosy dzieciom

Dziś, kiedy wie, ile prawdy niosą słowa Miecisława Mączki mówiące o cierpliwości poety: „Niecierpliwość postaw do kąta” swoim wierszom pozwala dojrzewać, czasami to trwa lata, począwszy od chwili zapisania pierwszego słowa czy myśli na małej karteczce (warto takową zawsze mieć pod ręką) …

Autorkę inspiruje twórczość Jonasza Kofty, Wisławy Szymborskiej, Jerzego Ficowskiego. Pierwszymi czytelnikami i recenzentami jej wierszy  są: przyjaciółka Marta (pierwsza) i poeta Maciej Bieszczad.

Jeżeli chcesz zobaczyć siebie , zajrzyj do tomiku Anny Kubarycz i czytaj ! Każdy wiersz to esencja życia…

      

      

       

       

 

 

Wieluńskie Wieże Sukcesu rozdane

Wieluńskie Wieże Sukcesu przyznawane w czterech kategoriach: działalność społeczna, kultura, sport, gospodarka, rozdano podczas uroczystej gali, w sobotę, 2 marca, w Kino – Teatrze Syrena w Wieluniu.

Nagrody laureatom wręczali: Paweł Okrasa – Burmistrz Wielunia, Joanna Skotnicka-Fiuk – Wiceburmistrz, Tomasz Akulicz – Przewodniczący Rady Miejskiej oraz zdobywcy Wieluńskich Wież Sukcesu w roku ubiegłym, każdy w swojej dziedzinie.

        

Nominowani w kategorii „Działalność społeczna”:

1.Harcerze na Ziemi Wieluńskiej,
2. Wieluński Uniwersytet Trzeciego Wieku,
3. Stowarzyszenie Integracyjne Działające na Rzecz Osób Niepełnosprawnych i Ich Rodzin „Tacy Sami”,
4. Ochotnicze Straże Pożarne z Gminy Wieluń.

Głosami mieszkańców gminy Wieluń w kategorii „Działalność społeczna” nagrodę otrzymało Stowarzyszenie Integracyjne Działające na Rzecz Osób Niepełnosprawnych i Ich Rodzin „Tacy Sami”. W imieniu stowarzyszenia odebrał ją prezes Waldemar Kluska.

Nominowani w kategorii „Kultura”

1.Maciej Bieszczad, wieluński poeta, laureat wielu prestiżowych konkursów literackich,
2.Koło teatralne „Wpół do czwartej” działające przy Miejskiej i Gminnej Bibliotece Publicznej w Wieluniu,
3. Jakub Jurdziński, nauczyciel muzyki,  dyrygent Chóru i Zespołu Muzyki Dawnej Powiatowego Młodzieżowego Domu Kultury i Sportu w Wieluniu,

                 

Laureatem nagrody Wieluńska Wieża Sukcesu w kategorii „Kultura” został Jakub Jurdziński. Wynik głosowania Kapituły ogłosiła ubiegłoroczna laureatka w  tej dziedzinie – poetka Nina Pawlaczyk.

Laureatem nagrody Wieluńska Wieża Sukcesu w kategorii „Sport” wybrany został Mistrz Świata w Tradycyjnym Karate-do – Dominik Brzeziński.

Nominowani w kategorii „Gospodarka”:

1.Tartak Witkowscy Sp. Jawna,
2. Wielkareklama.eu, agencja reklamowa,
3. Majdller Jan Majchrowski, producent rowerów,
4. PKS Wieluń,
5. Cukiernia CMG Marek Gagatek

Wieluńską Wieżą Sukcesu w tej kategorii nagrodzono Marka Gagatka, właściciela ogólnopolskiej sieci Cukierni CMG Marek Gagatek.

Wszyscy nagrodzeni otrzymali statuetki Wieluńskiej Wieży Sukcesu wraz z pięknymi bukietami kwiatów..

W trakcie uroczystej gali, za okrągłe rocznice działalności, uhonorowano wyróżnieniami PKS Wieluń, Muzeum Ziemi Wieluńskiej i Radio Ziemi Wieluńskiej.

Wieluńską Galę muzycznie uświetnił Kwartet smyczkowy La Passione z Wrocławia. Wśród grających, pochodząca z Ożarowa Anita Koźlak, absolwentka Państwowej Szkoły Muzycznej I Stopnia w Wieluniu.

   

Zdjęcia – Ewa Misiak- Kocham Wieluń

Fundacja na Rzecz Rozwoju Powiatu Wieluńskiego – podsumowanie działalności za rok 2018

Dzień Fundacji na Rzecz Rozwoju Powiatu wieluńskiego przypadł w tym roku w niedzielę 3 marca. Rozpoczął się uroczystą Eucharystią w kościele p.w. św. Stanisława BM w Wieluniu. Koncelebrowanej Mszy św. w intencji fundatorów, darczyńców, wolontariuszy, beneficjentów i przyjaciół Fundacji przewodniczył ks. bp Andrzej Przybylski, w koncelebrze ks. Marian Mermer i ks. Jarosław Boral. W intencjach od parafian modlił się ks. Kamil Kidawski. W homilii nawiązującej do przeczytanych tekstów liturgicznych (Księga Syracha, I List św. Pawła do Koryntian i Ewangelia wg św. Łukasza) mówił o wierze chrześcijańskiej, jako wierze wcielonej, czyli przekładającej się na codzienne życie, wierze pełnej dobrych uczynków, nie tylko deklaracji słownych. Wiara wcielona, mówił, to nie słowa, ale uczynki, bez których wiara pozostaje martwa. Wiara ma służyć nie tylko temu, kto ją wyznaje, ale musi mieć także wymiar społeczny, musi służyć dobru wspólnemu, musi je współtworzyć. Taką wiarą charakteryzują się członkowie Fundacji na Rzecz Rozwoju Powiatu Wieluńskiego, którzy wybrali dobro i jemu służą, zakończył.

Za udział we Mszy św. i wspólnej modlitwie podziękował Prezes Zarządu Fundacji Andrzej Chowis.

Powiedział on m.in.:

Wspólne uczestnictwo we Mszy Św. koncelebrowanej pod przewodnictwem ks. biskupa Andrzeja Przybylskiego jest naszym podziękowaniem Panu Bogu za opiekę i błogosławieństwo dla naszych działań w Fundacji, a dla darczyńców i wolontariuszy za ich ogromne serca, które wciąż mają otwarte dla każdego człowieka w potrzebie. Jedni i drudzy nie potrzebując za to szczególnego uznania, pomagają, bo uznali, że to zwyczajnie ludzka powinność. Dziękuję wszystkim ludziom wrażliwym na niedostatek, chorobę, niepełnosprawność, niesprawiedliwość; dziękuję: instytucjom, przedsiębiorcom, osobom prywatnym, bo w każdym przypadku to przecież człowiek decydował o udzieleniu wsparcia czy pomocy. Św. Jan Paweł II uczył nas: „Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest; nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi”. A kiedy indziej mówił: „Nigdy nie jest tak, żeby człowiek, czyniąc dobrze drugiemu, tylko sam był darczyńcą. Jest równocześnie obdarowywany, obdarowany tym, co ten drugi przyjmuje z miłością”.

 II część dorocznych uroczystości podsumowujących działalność Fundacji odbyła się w restauracji „Pod kotwicą” O tym, co udało się zrobić poinformował uczestników spotkania Prezes Fundacji Andrzej Chowis: Powiedział on m.in.: Fundacja na Rzecz Rozwoju Powiatu Wieluńskiego od 17 lat jest pośrednikiem między tymi, którzy potrzebują pomocy, a tymi, którzy tę pomoc mogą i chcą zaofiarować. Od 17 lat stara się czynić dobro, by wzbogacać grunt swojej małej i wielkiej Ojczyzny, by nasienie, które nań upadnie dobrze owocowało, bo wiedzą, że po owocach jesteśmy poznawani i, że to one stanowią o naszej wartości. Przez 17 lat działalności, dla członków Fundacji, jedno zawsze jest pewne – jeśli w potrzebie jest człowiek, pomóc mu może tylko drugi człowiek. Dlatego ważne jest by Fundację tworzyło coraz więcej ludzi – partnerów Fundacji, dzięki którym można będzie zaspokoić potrzeby wielu spośród dotkniętych niedostatkiem, chorobą, kalectwem.

    

    

    

    

W 2018 roku Fundacja przyznała 63 stypendia i 4 nagrody, a w XX edycjach łącznie 645 stypendiów, w programie Lider szkoły – 6 nagród, łącznie 102 nagrody, bezpłatnie wypożyczyła sprzęt 89 osobom (wypożyczalnia czynna od 2013r.), prowadziła subkonta na leczenie i rehabilitacje dla 16 osób, dla organizacji pozarządowych, kościołów (kościół św. Barbary) i szkół.

W br. Fundacja rozpoczyna realizację Projektu – Centrum Usług Środowiskowych w powiecie wieluńskim ze środków pozyskanych z UE w kwocie 1mil 700 tys. Liderem projektu jest gmina Osjaków a partnerami gmina Wieluń i powiat wieluński oraz Fundacja.  Zadaniem Fundacji będzie prowadzenie bezpłatnej wypożyczalni sprzętu rehabilitacyjnego, który wzbogaci się o: schodołaz, łóżka rehabilitacyjne, wózki inwalidzkie, koncentratory tlenu, ssaki, inhalatory. Projekt będzie realizowany przez 2 lata.

Dzięki p. Grażynie Ryczyńskiej, Fundacja otrzyma dodatkowo 19 wózków inwalidzkich z Fundacji Rycerze Kolumba z Kanady z przeznaczeniem dla wieluńskiego szpitala, DPS w Skrzynnie i wypożyczalni Fundacji.

Darczyńcom, sponsorom, wolontariuszom i współpracownikom za bezinteresowną i ofiarną pracę dla człowieka w potrzebie oraz ks. biskupowi i duszpasterzom wieluńskim za duchowe wsparcie dla działań Fundacji podziękował Prezes Zarządu Fundacji Andrzej Chowis.

Podczas uroczystości były Starosta wieluński a obecny Radny Powiatu Andrzej Stępień oraz Wioletta Mikołajczyk – była Dyrektor Oddziału w Wieluniu RBS w Lututowie otrzymali specjalne podziękowania za ciągłe wspieranie działań Fundacji.

Niezmiennie każdego roku podsumowaniu towarzyszyła Zofia Szpikowska wraz ze swymi podopiecznymi. Tym razem dla wszystkich zaśpiewała Maja Ciach a na keyboardzie zagrał Kacper Smugowski, wychowanek Zbigniewa Szpikowskiego.

    

Czas podsumowania swoimi wierszami uprzyjemniła także Nina Pawlaczyk – uznana wieluńska poetka.

 

Zdjęcia – Ewa Misiak – Kocham Wieluń

 

 

 

.

Recital fortepianowy Zofii Łałak

Na recital, który odbył się 3 marca w sali kominkowej Muzeum Wnętrz Dworskich w Ożarowie Oddział Muzeum Ziemi Wieluńskiej (organizator koncertu), zaprosił Jan Książek – Dyrektor Muzeum Ziemi Wieluńskiej.

Zofia Łałak, pianistka urodzona w Gdańsku, na stałe mieszkająca w Belgii, jak powiedział na początku spotkania Jan Książek, ma wieluńskie korzenie. To w Wieluniu urodziła się jej babcia, a pradziadek Ustyniak był pracownikiem Cukrowni Niedzielsko. Jej przybycie do Wielunia i przyjęcie zaproszenia do zagrania koncertu mówi o jej bliskich związkach z ziemią wieluńską, na której żyją potomkowie rodziny Ustyniaków, a wśród nich zaprzyjaźniony z Muzeum Ziemi Wieluńskiej Adam Ustyniak.

Zofia Łałak jest pedagogiem związanym z Królewskim Konserwatorium w Brukseli. Swoją edukację muzyczną rozpoczęła w Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia im. Feliksa Nowowiejskiego w Gdańsku w latach 1994 – 2002 w klasie Bożeny Ewy Szurek. Grę na fortepianie studiowała w Królewskim Konserwatorium w Brukseli pod okiem Dominique Cornil i Siergieja Leschenko, gdzie uzyskała dyplom z wyróżnieniem (grande distinction). Potem były studia podyplomowe i liczne kursy mistrzowskie (także na instrumentach historycznych) oraz sukcesy na licznych konkursach. Koncertowała w wielu krajach europejskich, w Australii i w Azji. Jest dwukrotną stypendystką Prezesa Rady Ministrów, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Instytutu Adama Mickiewicza, Ministra Spraw Zagranicznych Belgii, Ministra kultury Włoch, ponadto laureatką wielu nagród za osiągnięcia artystyczne: nagroda im. Sary Lahat (Izrael), nagroda specjalna „Prix du patrimoine” i „Prix Belvaux”

W ostatnich latach polska publiczność usłyszała ją podczas narodowego tournee „Chopin przyjechał”, a także autorskiego programu recitali „Chopin i Liszt – wzajemne inspiracje, który miał swoją premierę w Paryżu. Jej bogaty repertuar skupia się głównie na literaturze XIX wieku.

W Ożarowie zagrała recital, na który złożyły się utwory kompozytorów i pianistów jednocześnie, ponadto połączonych koniecznością tworzenia na emigracji.  Wykonała „Preludia Op. 3 nr 2, Op. 32 nr 12, 10, Op. 23 nr 4 i 5 S. Rachmaninowa, dwa utwory I.J. Paderewskiego (Legenda Op. 16 nr 1, Krakowiak Fantastyczny Op. 16 nr 6), 6 pieśni polskich S. 480 F. Chopina w transkrypcji F. Liszta (Życzenie, Wiosna, Pierścień, Hulanka, Moja pieszczotka, Narzeczony) i na zakończenie Chaconne BMV 1004 J. S. Bacha w transkrypcji F. Busoniego.

Wirtuozeria pianistki urzekła publiczność, czego wyrazem były owacje na stojąco i prośba o bis.