W sobotę, 29 czerwca, w Muzeum Ziemi Wieluńskiej otwarta została wystawa malarstwa prof. Jana Szancenbacha – wybitnego przedstawiciela polskiego koloryzmu, profesora Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Profesor Jan Szancenbach był synem dra Jana Szancenbacha, jeńca obozu w Starobielsku zamordowanego w Charkowie oraz Marii Skłodowskiej – Szancenbachowej, artystki malarki, uczennicy Olgi Boznańskiej. Zbiory po artyście zgromadził Zbigniew Kazimierz Witek, wielunianin, prezes Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, przyjaciel profesora. Wystawa jest prezentacją obrazów z prywatnej jego kolekcji . Kustoszem wystawy jest Barbara Mrugała.
Jan Szancenbach (1928 – 1998) urodził się i zmarł w Krakowie. W latach 1940-1942 studiował w Kunstgewerbeschule (ASP zdegradowana przez okupanta do roli szkoły zawodowej) pod kierunkiem m.in. Stanisława Kamockiego, Józefa Mehoffera, Andrzeja Jurkiewicza. Po zamknięciu uczelni, w latach 1942-1945 pracował zarobkowo i samodzielnie studiował. W 1945 został przyjęty ponownie na II rok studiów, które ukończył pod kierunkiem Eugeniusza Eibischa w 1948, dyplom uzyskał w 1952. Od 1948 pracował, jako asystent w macierzystej pracowni oraz w pracowni liternictwa i projektowania graficznego Ludwika Gardowskiego. Przeszedł wszystkie szczeble kariery akademickiej, od asystenta do profesora zwyczajnego (od 1986). Od 1972 prowadził własną katedrę na Wydziale Malarstwa. W latach 1987-1993 przez dwie kadencje był rektorem ASP w Krakowie. Jako malarz pozostawał wierny szkole koloryzmu polskiego, którego zasady przyswoił sobie w trakcie studiów u Eibischa. Jego malarstwo jest pełne światła i nasyconych barw, radosne, wręcz feeryczne. Obok wybitnych walorów kolorystycznych (zwłaszcza w czerwieniach malarz osiągał niezwykłą skalę odmian i odcieni) nie stroni od dekoratywizmu, co razem składa się na hedonistyczny, beztroski wyraz. Znany przede wszystkim, jako twórca martwych natur, pejzaży, scen w ogrodach, Szancenbach zajmował się również malarstwem monumentalnym. Pracował m. in. przy renowacji Teatru im. Słowackiego w Krakowie oraz widowni i plafonu Opery we Wrocławiu. Innym wątkiem jego sztuki było projektowanie graficzne (znaki firmowe, plakaty, okładki, opakowania, etykiety, znaczki pocztowe itp.), zajmował się również ilustracją książkową i filmem rysunkowym. Brał udział w 400 wystawach zbiorowych w Polsce, Europie, Japonii, miał 50 wystaw indywidualnych w Polsce, Wielkiej Brytanii, Austrii, Szwecji, Niemczech.
https//sztuka.agraart.pl/autor/licytacje/658/jan-szancenbach)
Zapraszając do obejrzenia i zwiedzania wystawy, Jan Książek – dyrektor Muzeum Ziemi Wieluńskiej, mówił: Profesor Jan Szancenbach urodził się w 1928 roku i z dwudziestolecia wojennego pewnie nie za dużo pamiętał, ale wchłonął go ruch kolorystów, zwanych też kapistami polskimi od liter K.P. – Komitet Paryski założony w 1923 na ASP w Krakowie przez Józefa Pankiewicza, wspierający finansowo utalentowanych absolwentów krakowskiej ASP wyjeżdżających na studia do Francji- gdzie w latach 30. czerpali pomysły malarskie i stworzyli nurt koloryzmu inspirowany impresjonizmem, oparty na ciepłych barwach, zwłaszcza żółciach, czerwieniach, odcieniach koloru niebieskiego, malarstwo emanujące ciepłem i radością.
Od dziś, tą tryskającą z obrazów profesora Jana Szancenbacha feerię barw i niekłamaną radość, możemy chłonąć każdego wakacyjnego dnia. Wystarczy przyjść do Muzeum Ziemi Wieluńskiej , stanąć przed obrazami z namalowanymi pejzażami, scenami rodzajowymi, martwymi naturami, portretami i po prostu patrzyć…!
