Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Młodsza Grupa Teatralna z PMDKiS w Wieluniu spektaklem “Wieloryb”podsumowała rok szkolny 2018/2019

17 czerwca w Powiatowym Młodzieżowym Domu Kultury i Sportu w Wieluniu nastąpiło podsumowanie całorocznej pracy dziecięcej grupy teatralnej w roku szkolnym 2018/2019.

Mali aktorzy pracujący w kole teatralnym  z Jarosławem Strzałą, w sposób żywiołowy zaprezentowali swoje umiejętności aktorskie przed  rodzicami i znajomymi w spektaklu „Wieloryb” Jana Brzechwy.

Praca w kole teatralnym uczy dzieci kontaktu  z książką, zachowania się na scenie, poszerza wiedzę, kształci uwagę, wyobraźnię, mowę i myślenie.  Czytane wiersze pomagają zrozumieć  takie wartości jak: piękno, dobro, prawda, miłość, przyjaźń.

Spektakl „Wieloryb” był udanym podsumowaniem całorocznej pracy młodszej grupy teatralnej działającej w Powiatowym Młodzieżowym Domu Kultury i Sportu w Wieluniu.

Zdjęcia – Ewa Misiak – Kocham Wieluń

 

 

Boże Ciało w parafii św. Barbary w Wieluniu

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa to święto ustanowione przez papieża Urbana IV w 1264 roku, obchodzone  nieprzerwanie od wprowadzenia do kalendarza liturgicznego przez papieża Jana XXII. Od początku też gromadzi wielką ilość wiernych, którzy publicznie chcą wyznać wiarę w Chrystusa eucharystycznego.

W każdej parafii stają cztery ołtarze. Przy każdym z nich zatrzymuje się procesja. Tak było i w parafii św. Barbary w Wieluniu 20 czerwca. Parafia, która powstała w 2000 roku, kolejny raz złożyła  świadectwo wiary w Eucharystię. Świadczyła o tym udekorowana trasa procesji, cztery piękne ołtarze i wypisane na nich słowa: Uwielbiam Ciebie w każdym momencie; Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi ( JP II) z dodatkowymi słowami: „Ziemio Polska! Ziemio Ojczysta. Zjednocz się przy Chrystusowej Eucharystii (JP II); Rodzina silna Bogiem;  W mocy Bożego Ducha.

W pielgrzymce eucharystycznej szli: chór parafialny, Żywy Różaniec, Rycerze Kolumba, ministranci, dzieci sypiące kwiaty, sygnaliści Koła łowieckiego Daniel, poczty sztandarowe kół łowieckich Kormoran, Daniel , Dzik, Odyniec, Cyranka i Okręgowego Związku łowieckiego w Sieradzu , siostry Antoninki, wierni niezrzeszeni, księża Jarosław Boral, Andrzej Kornacki i przewodniczący procesji ks. Jan Hańderek ze Zgromadzenia Salezjanów, szef Salezjańskiego Wolontariatu Misyjnego „Młodzi Światu”.

Tu w Wieluniu, mówił ks. Jan, przypadło mi w udziale iść razem z Chrystusem eucharystycznym po ulicach   parafii św. Barbary i modlić się  z „Rodziną św. Barbary” przy czterech ołtarzach, słuchać  czytanych przez ks. Andrzeja czterech fragmentów Ewangelii związanych z Eucharystią: Ustanowienie Eucharystii podczas Ostatniej Wieczerzy, Cudowne rozmnożenie chleba i nakarmienie 4000 mężczyzn, Wędrówka uczniów do Emaus i poznanie Chrystusa przy łamaniu chleba, Modlitwa o jedność; śpiewać pieśni eucharystyczne, litanię do Serca Pana Jezusa, suplikacje i błogosławić mijane domostwa Najświętszym Sakramentem, udzielić błogosławieństwa na cztery strony świata przy ostatnim ołtarzu, odprawić Mszę świętą  w budującym się kościele, by na  koniec wyśpiewać uroczyste „Ciebie Boga wysławiamy…” i  zostawić wiernych z pytaniem „Czy moje serce tęskni za Chrystusem? Czy moje serce pragnie Chrystusa?

 

Z

O katedrze Notre – Dame w Paryżu mówiła dr Lucyna Urbańska – Kidoń

Smutne wydarzenie z 15 kwietnia 2019 r. – pożar Katedry Notre – Dame w Paryżu zainspirował członków Towarzystwa Przyjaciół Muzeum Wnętrz Dworskich w Ożarowie Oddział Muzeum Ziemi Wieluńskiej do zorganizowania wykładu poświęconego tej szacownej perle kultury światowej. O wygłoszenie wykładu poproszono historyka sztuki dr Lucynę Urbańską – Kidoń. Wykład zatytułowany „Notre – Dame w Paryżu. Katedra z nadprzyrodzonej inspiracji” odbył się 19 czerwca w Muzeum Ziemi Wieluńskiej. Przybyło na niego wiele osób zafascynowanych nie tylko samym zabytkiem sakralnym, perłą architektury francuskiej, ale także z powodu nieprzeciętnej osobowości prelegentki, która o sztuce mówi przepięknie.

Na początek prelegentka przywołała urodzonego w Bułgarii (Christo Władimirow Jawaszew) amerykańskiego artystę Christo Javacheffa, twórcę sztuki krajobrazu (opakowuje srebrną folią ciekawe zabytki, unikalne wycinki krajobrazu) chroniąc je przed absolutnym zniszczeniem, bo jak mówi, otaczający nas świat ginie.

Mówiąc o katedrze Notre – Dame w Paryżu (1163 – 1182), prelegentka przywołała obrazy pierwszych czterech gotyckich francuskich katedr: Saint – Denis (1137), Noyon (1150), Sens (1164), Laon (1170).  Przypominając cechy stylu gotyckiego mówiła, że konstrukcję gotycką tworzą: żebro, łuk oporowy, szkarpa, elementem czwartym jest łuk ostry, ale nie on jest decydujący. Ojczyzną gotyku jest Francja.  Działało w niej kilka szkół, ale najważniejsza była szkoła północna, obejmująca Ils – de  – France, Pikardię i Artois. To tu powstał gotyk w swej typowej konstrukcji, opartej na sklepieniach krzyżowo – żebrowych. Kościoły zbudowane w tym stylu miały plan kilkunawowy, bazylikowy, miały transepty, chóry z kaplicami promienistymi, dwuwieżowe fasady, trzy portale, z okrągłym oknem (rozetą) i galerią królów (przodków Marii) nad portalem środkowym i były coraz wyższe (wertykalizm). W świątyniach tej szkoły, w środku kościoła pięła się w górę wieżyczka zwana strzałą.

Wszystkie przywołane katedry urzekają swym pięknem, ale największą sławę zyskała katedra Notre Dame w Paryżu. Tak o niej pisał Karol Estreicher: „Gotyk występuje w jej planie, w fasadzie, w formach poważnych, nieco ciężkich, ale też bardzo wyraźnych. We wnętrzu widzimy empory, w fasadzie wertykalizm, co prawda przerwany galerią królów, ale i tak dynamiczny. Szczególnie piękny widok przedstawia katedra od wschodu. Położona w sercu Paryża, na wyspie na Sekwanie, znad bulwarów rzeki ukazuje zadziwiającą konstrukcję: apsydy, kaplice i nawy podparte łukami oporowymi. Sygnaturka na skrzyżowaniu strzela wysoko w górę, tak samo jak szczyty naw bocznych…”.

Każdy detal w  gotyckich budowlach i same budowle miały kierować wzrok wiernych ku  Bogu i  głosić Jego chwałę. Ważne były drzwi, okna, masywność murów, długość nawy prowadzącej do ołtarza głównego, wysokość, freski, później witraże…

Prelegentka przywołała kilka cytatów inspirujących budowniczych katedr:

„Niebiosa głoszą chwałę Boga,

Dzieło rąk Jego nieboskłon obwieszcza (PS. 19.2)

 

„Ja jestem bramą dla owiec

Jeżeli kto wejdzie przeze mnie

Będzie zbawiony (J.10.7)

 

 „Okna oddają szlachetne piękno światłości Bożej.

Mienią się jak ametysty czy jak rubiny,

Olśniewają barwami cnót niebiańskich

I wiodą ślepy umysł ludzki

Drogą medytacji anagogicznych

 

A mur jego zbudowany jest z jaspisu.

A miasto- to czyste złoto do szkła czystego podobne

A warstwy fundamentu pod murem miasta

Zdobne są  wszelakim drogim kamieniem.

Warstwa pierwsza – Jaspis, druga – Szafir

Trzecia – Chalcedon, czwarta – Szmaragd.

Piąta – Sardoniks, szósta – Krwawnik, siódma – Chryzolit,

Ósma – Beryl, dziewiąta – Topaz, dziesiąta – Chryzopraz

Jedenasta –Hacynt, Dwunasta – Ametyst (Księga Objawienia 21,18-20)

Rozwiązania architektoniczne, mówiła prelegentka, zachęcały duszę, by od tego, co stworzone, unosiło się ku temu, co ponadczasowe, od tego, co zamknięte w materii zwracało się ku sile niewysłowionej. A jak inaczej średniowieczny budowniczy mógł wysłowić Boga?

Kończąc, przywołała słowa: Kościół Marii Panny w Paryżu jest jeszcze niewątpliwie i dzisiaj budowlą majestatyczną i wspaniałą. Lecz mimo, ze katedra starzejąc się pozostała piękna, trudno nie westchnąć. Trudno się nie oburzyć na widok niezliczonych uszkodzeń i niezliczonych ran, które czas i człowiek zadawali tej czcigodnej budowli, lekce sobie ważąc wspomnienie Karola Wielkiego, który położył Jej pierwszy kamień, i Filipa Augusta, który położył Jej kamień ostatni. Na obliczu tej Sędziwej Królowej naszych katedr obok zmarszczek znajdziesz zawsze bliznę

Uwagę na niszczenie katedry zwracał już Wiktor Hugo (1802 -1885), który odkrył w niej grecki napis / tłum. Przeznaczenie, nieuchronność/. Napisał powieść „Katedra Marii Panny w Paryżu”. W Przedmowie do niej czytamy: „Kaleczy się i niszczy /kościoły średniowieczne/. Ze wszystkich stron, i z zewnątrz, i wewnątrz. Ksiądz je tynkuje, Architekt je skrobie, A później przychodzi lud, który je burzy”.

Ostatni remont i pożar 15 kwietnia 2019 roku, tuż przed świętami Wielkiej Nocy. Cud? Działanie Opatrzności? Nie uległ zniszczeniu krzyż, ołtarz główny odniósł niewielkie rany, spłonęło tylko 21 hektarów lasu Maryi …

Wierzymy, że świątynia zostanie odbudowana. Tym optymistycznym akcentem, zapisanym słowami poematu ks. Pawła Sobierajskiego, profesora Akademii Muzycznej w Katowicach (strofy napisane 15 IV 2019 r.) spotkanie się zakończyło.

Gdy się już wzniesiesz i otrząśniesz z męki,

Która dotknęła cię przed paschą Pana,

Łatwiej nam będzie dźwigać te udręki,

Co od upadłych duchów ciąża na nas.

 

Wiem, że powstaniesz!Twa sława nie minie!

Z Boskiej potęgi tkany twój fundament!

Niechże w nas wiara nigdy nie zaginie,

I trwa w twym ludzie aż na wieki. Amen

Koncert młodych keyobardzistów podsumowujący rok szkolny 2018/2019

17.06.2019 r. w Powiatowym Młodzieżowym Domu Kultury i Sportu swoją pracę w roku szkolnym 2018/2019 podsumowali instrumentaliści kół keyboardowych prowadzonych przez Zbigniewa Szpikowskiego. Uczestnicy zajęć zaprezentowali się  na scenie plenerowej “Pod morwą”.  Koncert  poprowadziła  Zofia Szpikowska – nauczyciel placówki.

Źródło: PMDKiS w Wieluniu

 

Festyn gminny ” Kwiaty lata” w Czarnożyłach

17 czerwca 2019 r., na placu rekreacyjno-sportowym mieszkańcy gminy i zaproszeni goście bawili się na gminnym festynie „Kwiaty lata”.  Zabawę prowadziła Dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury w Czarnożyłach – p. Joanna Kałdońska.  Gości przywitał Wójt Gminy Czarnożyły – p. Andrzej Modrzejewski . Organizatorzy – Wójt Gminy Czarnożyły, GOK Czarnożyły oraz OSP Czarnożyły – stanęli na wysokości zadania. Festyn zapewnił uczestnikom wiele atrakcji: loteria fantowa, liczne występy, figloraj, przejażdżki na koniach i wspaniała  pogoda.
W części artystycznej publiczność zobaczyła występ zespołu „Spontan” pod kierunkiem p. Bartka Walęckiego, Czarnożylską Orkiestrę Dętą pod batutą p. Ireny Siorek, finalistów II festiwalu piosenki „Wszystkie kolory dźwięku” oraz występ wokalny dzieci z koła piosenki „Prima_sort”, prowadzony przez p. Piotra Sitarskiego. Niedzielny wieczór uprzyjemniała  także kapela „Paka Klonowiaka”.

Najwięcej atrakcji  na festynie przygotowano dla dzieci. Były dmuchańce, wiankosfera, kolorowe tatuaże, animacje ruchowe oraz konkursy.  Wszystkie oferowane atrakcje były za darmo. Dzieci na festynie nie tylko były gośćmi, ale także tymi, którzy swoimi występami na scenie bawili publiczność. Oprócz występów wokalnych publiczność zobaczyła także pokaz tańca nowoczesnego pod kierunkiem p. Klaudii Szkudlarek.

W czasie festynu nagrodzono  najlepszych sportowców, którzy uczestniczyli w Turnieju Piłki Nożnej Szkół Podstawowych o Puchar Wójta Gminy Czarnożyły. Po wręczeniu nagród sportowych nastąpiło rozstrzygnięcie loterii fantowej. Dochód z losów został przeznaczony na rehabilitacje  Zuzi Mikołajczyk.

Gwiazdą wieczoru był zespół disco polo „Nokaut”, który przez godzinę zabawiał publiczność swoim występem. Ostatni punkt imprezy stanowiła dyskoteka w plenerze, którą poprowadził p. Piotr Sitarski.

 

Zdjęcia:

Gminny Ośrodek Kultury w Czarnożyłach