Ks. Prałat Marian Stochniałek został Honorowym Obywatelem Wielunia.  Stało się to na wniosek władz samorządowych i dzięki decyzji Rady Miejskiej Miasta Wielunia. Uroczyste wręczenie dyplomu Honorowego Obywatela Miasta Wielunia odbyło się w Muzeum Ziemi Wieluńskiej w dniu 28 marca 2026 roku, na dwa dni przed  90. rocznicą urodzin nominata. Uroczystość wręczenia dyplomu Honorowego Obywatela Wielunia zaszczycili swoją obecnością przedstawiciele władz samorządowych miasta i powiatu, przedstawiciel  posła na Sejm RP Pawła Rychlika, kapłani w tym koledzy kursowi, siostry zakonne Antoninki, Bernardynki, Benedyktynki Samarytanki, Karmelitanki DzJ, rodzina i przyjaciele  z  Kowali i Praszki.

Uroczystość rozpoczęła się od przywitania nominata przez Krzysztofa Dziubę -wicestarostę Powiatu Wieluńskiego. W powitaniu padło wiele ciepłych słów na temat zasług ks. Prałata dla miasta Wielunia. Mówca powiedział m.in.:-

Ksiądz prałat Marian Stochniałek to postać głęboko wpisana w historię Wielunia. Jego działalność, jako proboszcza i dziekana wykracza daleko poza wymiar duszpasterski i jest realnym wkładem w integrację lokalnej wspólnoty oraz umacnianie tożsamości miasta.

 Szczególne znaczenie miała troska księdza prałata o pielęgnowanie pamięci o tragedii 1 września 1939 roku. Ksiądz Prałat angażował się przez wiele lat w uroczystości upamiętniające tą tragedię, bywał w miejscach pamięci oraz konsekwentne przypominał ten fragment historii Wielunia, co przyczyniło się do utrwalenia tej pamięci zarówno w świadomości mieszkańców, jak i przestrzeni ogólnopolskiej. Zaangażowanie to zostało dostrzeżone i uhonorowane przez Państwo Polskie poprzez przyznanie księdzu medalu Pro Memoria.

  Efekty działalności księdza prałata Stochnialka pozostaną z nami na długie lata. Jednym z nich jest kościół na wieluńskim cmentarzu wybudowany wraz z zapleczem. To obiekt, który do dziś służy miastu i okolicznym miejscowościom zapewniając godne warunki sprawowania ceremonii pogrzebowych zarówno na cmentarzu parafialnym, jak i komunalnym.

  Innym trwałym symbolem jest pomnik świętego Jana Pawła II  w Wieluniu. Jest to jeden z najpiękniejszych tego typu pomników w Polsce, a jednocześnie dzieło silnie zakorzenione w lokalnej tożsamości. Powstał, jako wyraz wspólnotowej inicjatywy i do dziś pozostaje miejscem spotkań modlitwy oraz uroczystości

. Zbliżająca się 90-rocznica urodzin księdza Mariana Stochniałka jest momentem szczególnym i symbolicznym. To właściwy czas, aby w imieniu wspólnoty samorządowej wyrazić wdzięczność za oddaną służbę miastu i jego mieszkańcom, co niniejszym czynimy.

 Laudację dopełniającą słowa wicestarosty na temat życia i osiągnięć ks. Mariana Stochniałka wygłosił Jan Książek- Dyrektor Muzeum Ziemi Wieluńskiej: Powiedział on m.in.:-.

Jubilat urodził się w Wierzbiu 30 marca 1936 roku. Po wczesnej śmierci Matki Bronisławy zamieszkał w Kowalach, gdzie ukończył szkołę podstawową. Szkołę średnią ukończył w Częstochowie. Było to Niższe seminarium Duchowne. Po jego ukończeniu studiował w Wyższym Częstochowskim Seminarium Duchownym w Krakowie. W tym roku, w dniu 29 czerwca, będzie świętował 65- lecie kapłaństwa.  W 1985 roku został mianowany proboszczem parafii NNMP w Wieluniu i dziekanem regionu wieluńskiego, a w 1987 roku prałatem.

 Od 1985 roku do 2011 roku (w tym roku proboszczem mianowano ks. Jacka Zielińskiego) kontynuował dzieła rozpoczęte przez swego poprzednika ks. Edwarda Banaszkiewicza. Były to prace konserwatorskie przy świątyni: pokrycie dachu kolegiaty blachą miedzianą, odnowienie tynków wewnątrz i zewnątrz świątyni, otynkowanie wikariatki i plebanii, położenie na głównych alejkach cmentarza grzebalnego chodników z płyt betonowych. W lipcu 1992 r. rozpoczął budowę (wspólnie z Urzędem Miasta) kościoła cmentarnego p.w. Miłosierdzia Bożego, który poświęcił abp Stanisław Nowak 30 października 1993 r. W 1995 r. przeprowadził remont organów wykonany przez p. Dominika Grochalskiego z Piotrkowa. W tym roku odnowiono ołtarz Matki Bożej Pocieszenia i zabytkową ambonę, a w następnym roku dwa ołtarze boczne. Prace wykonał Tadeusz Dudek z Olsztyna. W roku 1986 zniszczoną dachówkę na kościele zastąpiono blachą miedzianą. W 1997 r. prezbiterium zostało ubogacone dwoma obrazami: „Ostatnia wieczerza” i „Zmartwychwstanie Pana Jezusa”, które namalował artysta Kweclich z Częstochowy. W 1998 r. w kolegiacie została ułożona nowa posadzka z płyt marmurowych „morawica”. W tym też roku dokonana została renowacja i konserwacja tryptyku „Scena płaczu” przez zakład konserwatorski z Warszawy. W 1999 r. wykonano gruntowną renowację tynku na kolegiacie i dzwonnicy. Od ul. Zamenhofa zbudowano nowy parkan, a na placu przykościelnym zbudowano 7 drewnianych kapliczek ku czci siedmiu radości Matki Bożej Pocieszenia.

Po laudacji przyszedł moment na wręczenie dyplomu Honorowego Obywatela Wielunia. Wręczyli go: Justyna Godszlig- Graczyk – Przewodnicząca Rady Miasta Wielunia, Paweł Okrasa –Burmistrz Wielunia, Paweł Walczybok- Wiceburmistrz Wielunia.

Po wręczeniu Dyplomu ks. Prałat w bardzo znany wszystkim sposób przedstawił historię swojego życia, z którego 65 lat to droga kapłańskiego posługiwania.

Dopełnieniem pięknej uroczystości był koncert w wykonaniu Scholi Canto Dio z parafii ś. Barbary pod Dyrekcją Aleksandry Sobańskiej. Po koncercie na sali pojawił się tort urodzinowy przygotowany przez ZS nr 1, gdzie wcześniej, jubilat nauczał religii. Piękne pieśni sakralne i okolicznościowy tort wzruszyły ks. Prałata

Spotkanie w Muzeum Ziemi Wieluńskiej było pięknym preludium do niedzielnej Mszy świętej dziękczynnej sprawowanej w intencji ks. Prałata w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia. Obok księdza prałata, który modlił się w intencji zmarłych parafian, byli księża: ks. Jarosław Boral, ks. Adam Sołtysiak, ks. Jacek Zieliński, modlący się w intencji jubilata. Liturgię swoim śpiewem ubogacała schola parafialna. Obecnością i modlitwą uczcili jubilata przedstawiciele władz samorządowych, siostry zakonne, przedstawiciele wielu grup parafialnych i wierni z innych parafii wieluńskich. Obecność tak dużej liczby modlących się była powodem do wielkiej radości jubilata. Zapewne może powiedzieć, że swoją 40- letnią posługą w Wieluniu ukształtował wiele charakterów otwartych na Boga i Jego Słowo

Dwa dni marca poświęcone na spotkanie z jubilatem, z historią jego życia i działalności duszpasterskiej, z jego wielką kulturą osobistą pozostanie w pamięci Wielunian na długo i niewątpliwie zaprocentują dobrem.