7 grudnia 2025 w sali kominkowej dworu w Ożarowie, już w scenerii Świąt Bożego Narodzenia , przy włączonych światłach, zapraszających widzów do współudziału w spotkaniu ze światem Zbigniewa Herberta, odbył się poetycko- muzyczny stand- up autorstwa Dariusza Jakubowskiego zatytułowany „ Wokół Herberta czyli potęga smaku, albo sztuczny miód”.
Dariuszowi Jakubowskiemu (reżyser, aktor) towarzyszyli: Katarzyna Thomas – sopran oraz Piotr Szafraniec – fortepian. (…)”. Bohaterem spotkania słowno- muzycznego był poeta Zbigniew Herbert i jego Pan Cogito, o którym, w specyficznym dialogu z publicznością, pełnym improwizacji i spontaniczności, próbował rozmawiać autor scenariusza i zarazem główny aktor spektaklu Dariusz Jakubowski.
Oczami Pana Cogito widzowie oglądali współczesny świat pełen hipokryzji, byle jakości, świat w którym zatraca się człowieka, mającego oprócz ciała także duszę (podzieloną wg Platona na trzy części: rozumną, pożądliwą, popędliwą), poczucie smaku, oczy (okna ducha); człowieka, który kocha, Dobro, Prawdę, Piękno – (Wielka Triada Platońska, Triada Idei), gdzie słowa i pojęcia (np. cnota, współczucie, czułość, poeta, arystokrata, poczucie smaku) mają swoje rzeczywiste znaczenie, a stawia się na człowieka, który nie umie zrozumieć prawdziwej poezji, stąd gorzkie słowa Jana Kochanowskiego przytoczone na początku spektaklu „Sobie śpiewam a Muzom”, a przecież człowiek kocha harmonię, chce Dobra w życiu duchowym i moralnym, chce obcować z Pięknem, chce być po prostu szczęśliwym.
Jakże aktualne wydają się być przemyślenia Pana Cogito na temat współczesnego świata i człowieka. Mówi o tym cały spektakl- wędrówka Autora i odbiorców ku archetypom kulturowym wyznaczonym poczuciem smaku, stąd ukazanie bliskości duchowej Zbigniewa Herberta (Przeczucia eschatologiczne Pana Cogito, Lekcja kaligrafii, Pan Cogito o cnocie, Pan Cogito. Ars longa, Przyszło do głowy, Potęga smaku, Rozmowa o pisaniu wierszy – fragment wywiadu za Zbigniewem Herbertem Co myśli Pan Cogito o piekle, Potwór Pana Cogito, Pan Cogito o magii, Dałem słowo) z takimi twórcami jak: Czesław Miłosz (Nie mój), Wisława Szymborska (Sto pociech ) , Krzysztof Kamil Baczyński (Tych miłości, Posąg), Charles Baudelaire (Albatros), O cnocie –Arystoteles, Roger Scruton, Oscar Wild, Cyprian Kamil Norwid (Źródło).
(…)W epoce kryzysu wartości i głębokiego zwątpienia Zbigniew Herbert zawsze stał po stronie zasad: w sztuce- kanonu piękna, hierarchii i rzemiosła; w życiu – kodeksów etycznych, jasno rozróżniających pojęcie dobra i zła. W swojej poezji wyrażał umiłowanie wolności, wiarę w godność jednostki i jej moralną siłę. Był uosobieniem wierności – samemu sobie i słowu. Słowu rozumianemu też jako oczywistość cierpliwej pracy nad przywracaniem pojęciom ich rzeczywistych znaczeń(…).
– fragment uchwały Sejmu RP ustanawiającej rok 2018 Rokiem Zbigniewa Herberta
Muzycznym dopełnieniem słowa, były preludia Johanna Sebastiana Bacha oraz liryka Johna Dowlanda przepięknie zaprezentowane przez grę Piotra Szafrańca i piękny sopran Katarzyny Thomas
6 zdjęć pochodzi z Muzeum Ziemi Wieluńskiej
”.
.
